روایتی تلخ از دست درازی بانکها به جیب مردم
بانکها با پول مردم چه میکنند ؟

نظام بانکداری در دنیا با هدف جمع آوری سرمایه های سرگردان مردم و حفظ و صیانت آنها ، سرمایه گذاری به وکالت از مردم و در نتیجه شکوفایی اقتصاد هر مملکت راه اندازی شده است ، در حالیکه نیم نگاهی به عملکرد سیستم بانکداری ایران نشان میدهدکه این سیستم چیزی جز بنگاه داری و دست درازی به جیب مردم نیست .

 

bank1

صبح گناباد گزارش میدهد : در طول یک قرن گذشته که از تاسیس نخستین بانکهای ایرانی میگذرد ، متاسفانه این نظام نتوانسته است به هدف اصلی خود نائل شود و همواره در پی کسب سود بیشتر بوده است .

 

از نظر این سیستم بیمار ، ارزش پول بیشتر از انسانیت ، بنابراین آنکسی ارزشمند تر است که پول بیشتری دارد . به همین دلیل آنها را که به قول معروف آستین نو دارند در صدر می نشانند و معمولا فقط با یک امضای طلایی وامهای میلیاردی در اختیارشان میگذارند ولی وقتی که با یک تولید کننده واقعی یا یک نیازمند واقعی که برای خرید جهیزیه دخترش مستاصل مانده است ، چندین ضامن و سفته و گواهی کسر از حقوق و چک صیادی و ... مطالبه میکنند .

 

در صورت تاخیر پرداخت دو سه قسط هم اولا جریمه تاخیر تصاعدی میزنند و جریمه و زندان و مصادره اموال وغیره . در این یادداشت کوتاه نیم نگاهی خواهیم داشت به پشت صحنه بانکها تا اندکی از واقعیتهای موجود برملا گردد ، باشد که طرح اصلاح نظام بانکی که سالها است بر زمین مانده است ، به نفع عموم مردم اصلاح شود.

 

آمارهای رسمی موجود نشان میدهد که بانکهای کشور تا تیرماه سال 1398 بیش از 341 میلیون و سه هزار کارت بانکی صادر کرده اند ( اقتصاد آنلاین )

از طرف دیگر ، در هر کارت بانکی بین 10 تا 20/000 تومان مسدود میشود که دارنده کارت قادر به برداشت آن نیست که اگر حداقل مسدودی هر کارت بانکی را 10/000 تومان در نظر بگیریم ، عدد نجومی 3/410/000/000/000 یعنی سه هزار و چهارصد و ده میلیلیارد تومان ( در حالیکه میانگین حداقل موجودی هر کارت بانکی ایرانیان بیشتر 500/000 تومان ) است .

 

حال به اعداد و ارقام بالا ، دفترچه های سنتی صادر شده که حتی بانکها حاضر به مسدود کردن آنها نیستند و همچنین سپرده های بلاتکلیف و بلاصاحب را اضافه کنید . و این یعنی پول هنگفتی معادل کل بودجه سالیانه کشور . تا اینجا مشکل چندانی دیده نمیشود ولی در ادامه باید این سئوال اساسی را بررسی کنیم که بانکداران با سرمایه های ( مجانی مردم ) چه میکنند ؟

 

آنچه از قرائن پیداست ، بانکها این سرمایه ها را بجای بکارگیری در نظام تولید ، در دو جهت اساسی مصرف میکنند که عبارتند از خرید املاک و مستغلات و پرداخت وامهای با بهره غیر منطقی . در این بخش برای روشن شدن موضوع به این نکته اشاره میکنیم که بر اساس آنچه در کتاب حقایق جهان منتشر شده است ، بانکهای ایرانی از نظر نرخ بهره وامهای پرداختی در بین 124 کشور جهان بعد از زیمباوه ، ونزئلا و سائوتومه رتبه چهارم جهان را در اختیار دارد ( ویکی پدیا )

 

و سئوال نهایی اینکه آیا با این نظام بانکی میتوان انتظار تولید و اشتغال و کنترل تورم داشت ؟

 

رضا مقیمی کاخکی - شهریور 99

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی