به بهانه پنجاهمین سالگرد زلزله کاخک
سخني با آنان كه دلشان براي مردم مي تپد

پنجاه سال پیش کاخک همچون نگینی سر سبزو شاداب در حاشیه کویر می درخشید.ودران روزگارشادابی ونشاط از گوشه وکنار این شهر زیبا وسر زنده نمایان بود

 emamzadekakhk

 وجود ارامگاه امام زاده سلطان محمد عابد  برای دلهای خسته درمنطقه ارامشگاهی بود که هر خسته دلی را به وجد می اورد وبه کام تشنه زائران،زلال مصفای معرفت می ریخت.


هر روزکاروانهای شتر بر این دیار فرود می امدندوبار سنگین وگرانبهای خویش رابر زمین می گذاشتند.هم زمان تاجران وبازرگانان مال التجاره قیمتی وارزشمنداز دست ساخته هاوکالاهای بازار کاخک رابارگیری کرده،راهی شهر ها واستانهای همجوارمی شدند.


دران زمان بازار رونق شگرفی داشت.دهها کفاش حاصل دست دباغان زبر دست را به انواع کفشها وپا پوش ها وتبلکی های مجلسی گونا گون تبدیل می کردند.


مسگران در سایه سار بازار برمس خام چکش می نواختند وطنین دل نشین امید ورونق را می افریدند.
 اهنگران شهرمان بامهارت وچالاکی اتش اندر کورهها واهن اندراخگرهای فروزان می نهادند،حاصل هنرمندی اهنگران وضربات دقیق پتک وچکش،کارامدترین ابزارصنعتی وکشاورزی ان زمان بود.

 

jamshidi2

 


مالوکان وندافان دست اندرکار ساخت وساز ظریف ترین رشته های نخ ابریشم های تولیدیشان برای افرینش زیباترین پارچه های نفیس می شدند.از این رهگذرخیاطان چیره دست دیارمان فرصت دوختن وتدارک تن پوش های فاخر ولباسهای بی نظیری را پیدا میکردند که برتن عروسان وشیک پوشان ان روزگارجلوه گری می کرد.

 


ده ها مکتب ومدرسه ، فضای فرهنگ ودانش ومعرفت ان روزگاران شهر را غنا وروشنایی می بخشید.
مدرسه علمییه کاخک با قدمت 700سال، دروس حوزوی وعلوم دینی رااموزش میداد. دراین مدرسه بزرگانی هم چون حاج محمد قاسم کاخکی از نوادگان سرداررشیداسلام مالک اشتر نخعی برکرسی تدریس می نشستندوحاج محمد قاسم پدر عالم وزاهدبزرگ اسلامی  محمد ابراهیم کلباسی است که صاحب فتوا بود. حوزه علمیه کاخک عالمان وبزرگان فراوانی از جمله ایت الله فیض  ومجاهد نستوه، بهلول گنابادی را پرورش میداد.


 50سال پیش ،پویایی وبالندگی در کل بخش کاخک موج می زد  وهر مسافر وزائری وتاجری با خیال راحت وخاطری خوش از این شهر عازم شهرو دیار ومقصد خویش می شد. در گذشته های دور، دیدار از کاخک وگشت وگذار در بازارهای پررونق این شهر، ارزویی خوش برای ارزومندان زیارت وسیاحت وتجارت بود. کاخک در سال 1347 خورشیدی در اوج بالندگی ورونق،پای در دوران جدید می نهاد که حادثه مهیب  وویرانگر ناگهان از راه رسید  ونقطه پایانی بر ان همه عظمت وجلال وشکوه ورونق و ارزو گذاشت. اینک بعد از نیم قرن از ان شهر زیبا واز ان مردمان پرتلاش واز ان بازارهای پر رونق وان کاروانسراها ومعماری الهام بخش فریاد وخاطره ای باقی نمانده است.


 زلزله در لحظه فرود امد وویران کردو  رفت  وپس ازان دستان لرزان تقدیر وتدبیر،سامان بخشی وبازسازی این دیار را به عهده مدیران ومسولانی گذاشت که حاصل عملکردشان فراموش وپسروی واضمحلال کنونی بود.
شهری که صنعتش وتولیداتش در کل منطقه حرف اول را میزد اینک در اثر بی توجهی ،مبدا مهاجرت ومقصد دشواری ها  ونگون بختی ها روز مره است. کاخک ان نگین سبز روزگاران، اینک ودر فاصله اندکی از مرکز شهرستان ان چنان از دید وتوجه وعنایات مسولان بدور افتاده است که انگار اصلا وجود ندارد....

در جمعه مورخه97/7/6مسولین وزارت مسکن وشهرسازی دیداری از شهرستان داشتند وبه راهنمایی نماینده محترم شهرستان نقاط بسیاری را مورد بازدید قرار دادند، اماانگارکاخک این دیار بلا کشیده از ویرانی زلزله وبی توجهی مسولان،ده کوره ای خالی از سکنه واستعداد است وشایستگی ان رانداردکه به رسم وفا وجبران مافات،دیداری هم از ان صورت پذیرد. بخش کاخک با سابقه بی توجهی50ساله مورد بی مهری شخص نماینده ومسولین محلی قرار گرفت است، به این خاطر ومعمولا این دیدارها وسفرهای رسمی مسولان برای کاخک اورده ای به همراه ندارد.

اگر قرار بر رونق وبهره گیری از ظرفیت ها وموقعیت های شهرستان بود می باید راه اهن از حوالی این بخش می گذاشت و وبه احداث ومرمت وبهسازی راه های مواصلاتی شهر کاخک توجه ویژه می شد.داستان بی توجهی ونا مهربانیها با بخش کاخک،داستانی ادامه دار واسفبار است.مراسم یادواره پنجاهمین سالگرد زلزله کاخک در 9شهریورامسال ازمونی برای سنجیدن توان شهرستان ومرحمی بر زخم سوگواران پنجاه ساله  این دیار بود. شهر کاخک انتظار ان راداشت  که مسولان شهرستان به بهانه این سالگرد،،مسولان کشوری واستانی را به دیدار وحضوردرکاخک وشهرستان دعوت می کردند.متاسفانه این بزرگواران به هر دلیلی شانه ازبار مسولیت وتعهدی که در اغازدادند خالی کردند ودست از یاری وهمراهی کشیدند .این است سر گذشت کوتاهی ها  وکم توجهی ها ونامهربانی ها با مردم وشهری که می تواند نگین تابنده ای بر تاج شهرستان باشد. مردم شریف واصحاب رسانه را  ودلسوزان را به داوری فرامیخوانیم باشد که جبران مافات شود
  

 علي جمشيدي-علي اكبر بيواره