به مناسبت روز قلم؛
قلم‌هاي ما به جاي پاك كن ، به تراش نياز دارند!

rooz ghalam

قلم ها ديگر به پاك كن ندارند، متن اگر ايراد هم داشته باشد به نويسنده ضربه نمي زند و بيشتر از پاك كن ، تراش نياز است تا قلم ها  تيز بماند و كند نشود.

 

نوشتن لذتي وصف نشدني است كه هر انساني در دوره اي از زندگي مزه اش را چشيده است. وقتي روزي به نام قلم در تقويم ما ثبت شده ، فرصتي دست مي دهد تا درباره قلم و نوشتن بيشتر حرف بزنيم.

 

به گزارش ایسنا- منطقه خراسان، به همین مناسبت با احمد يوسفي مقدم، نويسنده، فعال فرهنگي و خبرنگار در گناباد گفت و گو داشتیم که در ادامه خواهد آمد.

 

این نویسنده گنابادی در پاسخ به اولین سؤال در خصوص قلم زدن در دهه 90 شمسي چه تفاوتي با گذشته پيدا كرده است، گفت: مهمترين ويژگي قلم در اين سال ها هبوط آن از آسمان نخبه گرايي به زمين وسيع آدم هاي معمولي است. شما مي توانيم انبوهي از قلم ها را ببينيد كه در حال نوشتن هستند، بدون آنكه درگير گرامر زبان و عناصر زيباشناسي سخن باشند؛ حتي بدون آنكه نگران مخاطب باشند، مي نويسند و مي نويسند و از نوشتن خود لذت مي برند.

 

وی در خصوص اینکه اين تغيير چقدر مي تواند مثبت باشد و چقدر منفي، افزود: جداي از نگاه ارزشي به اين تغيير بايد بگوييم اولين تاثير آن اين است كه نويسندگي از حالت صنفي خارج مي شود يعني فرد مي نويسند و خود را نويسنده حرفه اي نمي داند و اصولا دنبال يافتن همنوع خود هم نيست تا تشكل و گروهي  تشكيل دهد و قلم ها در دوره جديد به شدت تنها و حتي بدون امضاء هستند.

 

قلم ها با سرعت مي نويسند بدون آنکه ببينند چه گفته اند

 

یوسفی با بیان اینکه قلم ها به سوي نوعي آشفتگي و آنارشيسم حركت مي كنند و اين شايد در دراز مدت بد باشد، تصریح کرد: این در كوتاه مدت بسيار خوب است، شما به وضعيتي كه قلم در شبكه هاي اجتماعي دارد دقت كنيد؛ مثلا در حوزه ادبيات ، هر روز ده ها و صدها جمله ادبي، مثل، جوك، تلنگر و شعر خلق مي شود كه به هيچ عنوان نمي توان خالق آن را پيدا كرد و اصلا خالقش علاقه اي ندارد ديده شود؛ لذا قلم ها با سرعت مي نويسند و حتي بر نمي گردند ببينند چه گفته اند و چه تاثيري گذاشته اند.

 

این نوسینده و فعال رسانه ای اظهار کرد: مسئوليت ها زياد شده اما مؤلف و متن از هم جدا شده اند، ببينيد در گذشته جملات ادبي بسيار به نويسنده وابسته بودند؛ مثلا مصرع معروف «بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم» تبديل به يك عبارت پركاربرد در ادبيات روز مره ما شده اما اين جمله همراه با شاعرش «فريدون مشيري» شخصيت پيدا كرد.

 

 یوسفی خاطرنشان کرد: اسم مشيري در ابتداي امر بزرگ تر از متن عبارت بود كم كم اين مصرع توانست در موقعيت هاي مختلف و در طيف هاي مختلف اجتماعي جا پا پيدا كند و مستقل شود و به عبارت مولف از متن جدا شود اما الان شما  كافيست در چند كانال يا گروه تلگرام و توييتر عضو باشيد، جملات زيبا و متن هاي فوق العاده بدون مولف پخش مي شوند.

 

وی در خصوص اینکه اين تحليل چه کمکی به تكامل قلم مي كند ، بیان کرد: اولين تاثيرش اين است كه من نويسنده جرأت مي كنم وارد بازي بزرگان شوم يعني به تخيل دستور بدهم ريسك كند شعر و متن حرفه اي تري بنويسد، اين جرات قدم اول نويسندگي است.

 

این فعال فرهنگی با اشاره به اینکه دیگر خبري از شأن استاد و كلاس هاي آموزشي خسته كننده هم نيست، گفت: شايد اين تجريه هاي رها شده در نهايت و در درازمدت نويسندگان بزرگي را خلق كند كه آثار مهمي را بنويسند.

 

در شهرستان ها، خرده فرهنگ ها ارزش دارند

 

یوسفی در گناباد عنوان کرد: در شهرستان ها، چون خرده فرهنگ ها ارزش دارند قلم هايي كه به تركيب نگاه هاي ملي و بومي نزديك شوند موفق و البته ماندگار ترند و اگر نويسنده ها بتوانند نه در حوزه  سوژه يابي بلكه در روش نوشتن و حتي استفاده از واژه ها نگاه بومي را تقويت كنند ماندگار تر خواهند بود.

 

وی تأکید کرد: شما اگر در لهجه هاي مختلف در كل كشور هم نگاه كنيد متوجه می شوید اولين الگوها دوبله آثار ملي است كه با زبان محلي اجرا مي شود و فقط كاركرد طنز دارد.

 

وی با بیان اینکه جامعه ما از اين مرحله عبور كرده، تصریح کرد: الان شما سبك نوشتن بومي داريد يعني قلم هاي محلي مي گويند  مردم منطقه ما چطور يك اتفاق را تحليل مي كنند و چطور يك آيين يا مراسم را ارج مي نهند و حتي ريشه هاي خرده فرهنگي ما در تاريخ كل ايران كجاست و در گناباد هم  بسياري از قلم ها  در اين مسير قرار گرفته اند و ما در حوزه شعر ، قلم استاد بومي سرا «اسفنديار فياضي» را داريم كه واقعا شاهكار است اما در نثر هنوز قوي نيستيم.

 

محلی نوشتن نویسندگان می تواند مزیت باشد


یوسفی در خصوص آسيب اصلي در عدم رشد قلم زدن بومي نیز افزود: به نظر من خيلي از دوستاني كه اهل نوشتن هستند سعي دارند ملي باشند و هنوز نمي دانند محلي نوشتن آنها مي تواند مزيت آنها باشد و سعي مي كنند شبيه خودشان نباشند و اين خيلي بد است ، دوم آنكه دوستان خبرنگار ما هم از خبر رسمي  فاصله نمي گيرند و قالب هاي هميشگي خبر آنها را محدود مي كند و نمي گذارد قلم شان در فضاي فكري گناباد نفس بكشد.

 

وی با اشاره به اینکه البته وضعیت قلم در گناباد خوب است اما شتاب جالبي ندارد، خاطرنشان کرد: الان ما بايد حداقل در حوزه ادبيات غير رسمي در شبكه هاي اجتماعي چندين كانال را شاهد باشيم كه به خلق ادبيات بومي بپردازند اما اين را نمي بينيم و خوشحالم بگويم در این شهرستان برخي جوان هاي خلاق در حال عوض کردن فضای موجود هستند.

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی