مراقب كليدتون باشين

«مراقب كليدتون باشين» تا حالا پشت در گير كردين؟ فكر مي كنم واسۀ همه‎مون كم و بيش اين اتفاق افتاده باشه كه به سمت خونه يا محل كارمون راه افتاديم اما تا رسيديم جلوي در و خواستيم كه در رو باز كنيم، ديديم كه اي دل غافل، كليدمون رو با خودمون نياورديم! هي اين جيب و اون جيب رو گشتيم و محتويات كيف رو زير و رو كرديم و در نهايت ديديم كه خبري از كليد نيست كه نيست.

 

معمولاً توي اين موقعيت ها اولين كاري كه مي‎كنيم اينه كه مي خوايم با كليدهاي ديگه اي كه احياناً همرامون هست يك جورايي در رو باز كنيم، اما بعضي كليدها كه اصلاً توي قفل نميره، اونايي هم كه ميره، توي قفل نمي چرخه و در رو باز نمي كنه. كم كم به اين نتيجه مي رسيم كه حتماً بايد كليد خودِش باشه.

حالا فكر كنيد يه جا و موقعيتي هم باشيم كه خبري از كليدساز و كليدسازي نباشه! اينجاست كه كم كم عصبي، ناراحت و كلافه مي شيم و خودمون رو سرزنش مي كنيم كه چرا حواسمون نبود و چرا كليد رو نياورديم. دوستان عزيز؛ بهشت هم دري داره كه حتماً كليد مي خواد و كليد اون هم تنها نمازه. اگه مي‎خواين پشت در نمونين و حسرت و افسوس نخورين بايد از همين الان كه هنوز توي خونۀ دنيا هستين كليدتون رو بردارين.

يادتون باشه كارهاي خوب ديگۀ شما حكم كليد اتاق هاي داخل خونه رو داره ولي تا در ورودي اصلي رو باز نكنين نمي‎تونين برين داخل. مراقب باشين. چون اين روزها بعضي‎ها حرفاي عجيبي مي‎زنن و از جمله اينكه مي‎گن من خودم مي‎خوام از اون طريقي كه دلم مي‎خواد به خدا نزديك بشم و وارد بهشت بشم.

از يوگا و موسيقي و مديتيشن بگيرين تا حرفاي ظاهراً موجهي مثل مهرباني و كمك به ديگران و خدمت به خلق. اگرچه مهرباني و گذشت و كمك به ديگران همه كليدهايي هستن كه وقتي برين داخل، خيلي به دردتون مي‎خوره اما كليد در اصلي، فقط نمازه. پيامبر(ص): نماز كليد در بهشت است. برگرفته از سايت استاد حوريايي